Bir hadiste şöyle buyurulmuştur: “Tartılar eksik yapılınca yağmur kesilir, zinâ

 Bir hadiste şöyle buyurulmuştur: “Tartılar eksik yapılınca yağmur kesilir, zinâ

çoğalınca öldürmeler çoğalır, yalan çoğalınca anarşi ve kargaşa artar.”Münzirî, Tergîb, III, 452 Bunun

hikmeti şudur: Zina nesli yok etmektir. Zira veled-i zinâ hükmen helâk olmuştur. Suçun

cezâsı kendi cinsinden olacağı için zinânın da cezâsı ölümlerin artmasıdır. Aynı şekilde

alışverişte tartıyı eksik tutmak, yağmurun kesilmesiyle cezâlandırılır ki bu, insanların

rızkını azaltır. Yalan ise insanlar arasında düşmanlık ve ayrılık meydana getirir. Yalan,

kargaşa, fitne ve şuûr bulanıklığı ile cezâlandırılır. Bu günahların işlendiği yerlerde

belâlar herkesi kapsar. Bu tür belâların yaygınlaşması, şeytanın yandaşlarına cezâ,

mü’minlere ise rahmet ve şehîdlik vesîlesi olur. Çünkü ölüm, müslümanlar için bir

hediye, fâsıklar için musîbettir. Sâlih kullar bu tür belâ ve ölümlerle şehâdete ve

Allah’ın rahmetine kavuşurlar. Bu derdlerden ölen herkes amellerine ve niyetlerine göre

diriltilip mükâfât veya cezâ görürler. Tâûndan kaçmak, fâil-i muhtâr olan Allah’ı

görmezden gelmek demek olduğu için yasaktır. Nitekim İbn Mes’ûd (r.a.) şöyle

demiştir: Tâûn, ondan kaçana da kaçmayana da fitnedir. Kaçan “kaçtığım için

kurtuldum” der. Kaçmayan da “kaçmadığım için ölüyorum” der.

Hadiste: “Tâûndan kaçmak, ordudan kaçmak gibidir. Tâûna sabreden, orduda

sabreden gibidir”

Müsned, III, 324, 360 buyurulmuştur.Bir başka hadis-i şerifte buyurulmuştur ki: “Bir yerde taun olduğunu

duyarsanız oraya girmeyin, sizin bulunduğunuz yerde zuhur ederse ordan çıkmayın.”

Bir bakıma karantina tavsiye eden bu hadis yukarda geçen hadîsi de başka yerlere taun

mikrobu taşımamak maksadıyla taundan kaçmamayı emrettiğini açıklamaktadır.

Kalabalığı ve çokluğu dolayısıyla hareket hâlindeyken sürünüyor gibi göründüğünden orduya “zahf” ( ) denilmiştir.

Ordudan kaçmaktan maksad, savaş hâlindeyken ordudan kaçmaktır. Düşman, sayıca

İslâm ordusuyla eşit veya az olsa da kaçmamak gerekir.

Son hadis, tâûndan kaçmanın haramlığına delâlet eder. Tâûndan kaçmak büyük günah

olup, kaçanın ömrünün kısalmasına sebeb olabilir. Nitekim Allah Teâlâ cihâddan

kaçmayı ömürlerin kısalmasına sebeb kılmış ve şöyle buyurmuştur; “(Rasûlüm) de ki:

Eğer ölümden veya öldürülmekten kaçıyorsanız bilin ki kaçmanın size asla faydası

olmaz. Kaçsanız bile az bir zamandan fazla yaşatılmazsınız.” (el-Ahzâb, 33/16)

Kaçmak maksadı olmadan, tâûn beldesini terketmeye ise ruhsat verilmiştir. Ancak bu

ruhsatın çok az kimsenin gerçekleştirebileceği ağır ve zor şartları vardır. Bu şartlar:

İ’tikâdı korumak, bozuk hava gibi hastalığa sebeb olacak sebeblerden korunmak gibi

şeylerdir. Şu var ki, sırf ölümden kurtulmak için korunma tedbîrlerine sarılmak; boş ve

basît bir davranıştır. Hastalık bulunan bölgeden bu sebeble ayrılmanın haram olmasında

müslümanların önde gelenleri bir tarafa, halk bile ittifak hâlindedir.

Peygamber Efendimiz’in “hastalara yakın olmak ölüm sebebidir”

Ebû Dâvud, Tıb, 24; Müsned, III, 451 hadîsinden

anlaşıldığı gibi, bâzı hastalıklar çevreye yayılma özelliğine sâhib; yâni bulaşıcıdır.

Peygamberimizin “bulaşma yoktur”

Buhârî, Büyû, 36, Tıb,19,25; Müslim, Selâm, 102,109; Ebû Dâvud, Tıb, 24;

Tirmizi, Siyer, 46; İbn Mâce, Mukaddime, 10; Muvatta’, Ayn,18; Müsned, I,174,180, II,

24,153, III, 130 diye başlayan hadîsi câhiliyye döneminde

inanıldığı gibi, “hastalığın tabîatı itibariyle” bulaşıcı olmadığını belirtmek içindir.

Yoksa hadîsten hastalıkların hiç bulaşıcı olmadığı anlamı çıkarılmamalıdır.

Sülûkün başlangıcında olanlar ile avâmın, hasta olduklarında sebeblere sarılması

vâcibtir. Sülûkün ortasında bulunanlara tevekkül etmek daha iyidir. Kemâle eren

kimselere gelince onların hallerini herhangi bir duruma hasretmek doğru olmaz. Onlar

için tevekkül de sebeblere sarılmak da aynıdır. Nitekim Mesnevî’de şöyle gelmiştir;

Ortalığı karıştıracak şeyden sakınmak hayırdır.

Sen yürü git Hakk’a tevekkül et, çünkü tevekkül çok güzeldir.

Ey şiddet ve hiddet sâhibi, sana kaya ile vurana mukabele etme!

Tâ ki hükm-i kazâ seninle, inâdla kavgaya tutuşmasın.

Hükm-i kazâya teslîmiyette ölü gibi olmak gerekir.

Tâ ki âlemlerin rabbından zahmet ve sıkıntı gelmesin.

Rivâyete göre Calinus ölmeden önce arkadaşlarına yuvarlak iki demir parçası verdi

ve: “Ben öldükten sonra bu demirlerin birini örs üzerine koyun, diğerini de su dolu bir

küpe atın, sonra da küpü kırın.” dedi. Arkadaşları vasiyyeti gereği demir parçasının

birini su dolu küpe attılar. Calinus öldükten sonra küpü kırdılar. Bir de baktılar ki, yere

düşen demir parçası eriyip yok oldu. Dökülen su donarak öylece kaldı. Kabı kırıldığı

halde akıp gitmedi. Hikmet ehli kişiler bu olaydan şu netîceyi çıkardılar. Calinus bu

yaptığı acâib işle şunu demek istemiştir: “Ben en sert cismi eritmeyi, tabîatı itibariyle

akıp giden suyu kapsız muhâfaza etmeyi başardım. Ancak ölüme bir çâre bulamadım.”

Bir şâir şöyle demiştir:

Ey aldanan kişi, geç kalmadan tevbe et,Zira Karun bile olsan ölüm gelecektir.

Aristo veremden, Sokrat felçten öldü.

Eflâtun akciğer kanserinden, Calinus karın ağrısından.

İmâm Şâfiî (r.a.) demiştir ki: “Tâûn hastalığını tedâvi edecek en güzel şey, tesbîhtir.

Zira Allah’ı zikretmek, cezâyı ve azâbı kaldırır. Cenâb-ı Allah şöyle buyurmuştur:

“Eğer Yûnus (a.s.) Allah’ı tesbih edenlerden olmasaydı, insanların tekrar

dirileceği kıyâmet gününe kadar balığın karnında kalırdı.” (es-Sâffât, 37/142-143)

Nebiyy-i Muhterem (s.a.)’e çokça salât getirmek de böyledir. Ancak bu söylenenlerin

müessir olabilmesi zâhirî ve bâtınî şartlarına riâyetle mümkündür. Zira birçok zikir ve

salât ü selâmın huzûr-i ilâhîde şefâatçi olmadığı açıktır. Mesnevî’de şöyle denilmiştir:

Eğer sen, duâda kendini iyi tutmazsan,

Var git, safâ ehli kişilerden duâ iste!

Gönlü hatâ ve günahtan temiz olanın

Duâsı tâ makam-ı Zülcelâle ulaşır,

Benliksiz duâ diğerlerinden başkadır.

Onun duâsı iki cihân sultânı Hakk’ın duâsıdır.

Çünkü benliksiz duâ eden “fenâ”ya erdiğinden, konuşan Hakk’tır.

O’nun duâsı da kabûlü de hepsi Hakk’tandır.

Gözünü aç ve böyle insanları bulmaya çalış,

Dikkat et ve belâ gelmeden böylelerini ganimet bil. Hayırlı Cumalar